United Left

تنها در برخی از ایالت‌های آلمان دانشجویان برای تحصیل شهریه نمی‌پردازند.
و برخی دانشگاه‌های آلمان از دانشجویانی که ضریب هوشی بالایی دارند، شهریه دریافت نمی‌کنند.

در دور نخست با سنگ‌اندازی “رونالد کخ “(Ronald Koch)، نخست‌وزیرهسن از حزب دمکرات مسیحی، با شکست مواجه شد! وی با اشاره به این‌که طرح پیشنهادی دارای اشکالی قانونی است، آن را مغایر با قانون اساسی خواند و از امضای آن سرباززد! هفته پیش نیز دادگاه ایالتی هسن، با ۶ رای موافق در برابر ۵ رای مخالف رای به پرداخت شهریه از سوی دانشجویان داده بود! اما یک هفته پس از تصویب قانون پرداخت شهریه توسط دادگاه دولتی ایالت هسن (Hessen)، پارلمان این ایالت روز چهارشنبه (۱۷ ژوئن) در دور دوم تلاش‌هایش توانست طرح حذف شهریه از دانشگاه‌های هسن را به تصویب برساند. این طرح که از همان آغاز با مخالفت‌های دو حزب دمکرات مسیحی و لیبرال روبرو شد!

در هامبورگ هم مجلس ایالتی متشکل از دو حزب دمکرات مسیحی و سبز، تصمیم به کاهش میزان شهریه گرفت. بنا به گزارش اداره علوم و تحقیقات، دانشجویان برای ترم زمستان پیش رو، به جای ۵۰۰ یورو ۳۷۵ یورو شهریه پرداخت خواهند کرد. هم‌چنین دانشجویان می‌توانند پرداخت شهریه را به پس از فارغ‌التحصیلی، زمانی که شاغل شدند موکول کنند. در این صورت آن‌ها باید حداقل سالیانه به طور ناخالص ۳۰ هزار یورو درآمد داشته باشند. قرار است سازمان توسعه و شهرسازی هامبورگ (که از سوی مجلس ایالتی، وظیفه وام‌دهی و پرداخت کمک‌هزینه به شهروندان را داراست) پرداخت شهریه دانشجویان را تا پیش از فارغ‌التحصیلی به عهده بگیرد.

دویچه‌وله رادیو

تخریب مراتع، کاهش توان تولید خاک، غیرقابل استفاده‌ شدن اراضی حاصل‌خیز و تخریب منابع پایه، تنها بخشی از آثار و پیامدهای جهانی پدیده‌ی بیابان‌زایی محسوب می‌گردد! گسترش بیابان‌ها به یکی از بزرگترین مشکلات جهان تبدیل شده است. به طوری که بر اساس گزارش‌های سازمان‌‌های بین‌المللی، یک ششم جمعیت، سه‌چهارم اراضی خشک و یک‌سوم خشکی‌های جهان به مساحت ۵ میلیارد هکتار در ۱۱۰ کشور دنیا، در معرض پدیده‌ی بیابان‌زایی قرار دارد. بنا بر آمار سازمان ملل متحد، هر سال دست کم ۶ میلیون هکتار زمین به گستره‌ی ۴ میلیارد هکتاری بیابان‌های جهان افزوده می‌شود! سازمان ملل خسارت‌های مالی ناشی از پیشروی بیابان‌ها را حدود ۴۲ میلیارد دلار در سال برآورد کرده است.

به گزارش سازمان ملل ۲۵۰ میلیون نفر
در ۱۱۰ کشور جهان از عوارض بیابان‌زایی رنج می‌برند

در پیدایش بیابان، عوامل محیطی مختلفی نقش بازی می‌کنند. از جمله زمین‌شناسی، ژئومورفولوژی (علم شناسایی اشکال ناهمواری‌های زمین)، اقلیم‌شناسی و پوشش گیاهی. برآیند اثر مشترک این عوامل محیطی منجر به پیدایش پدیده یا اکوسیستمی می‌شود به نام بیابان. اما عامل دیگری که نقش آن بسیار بااهمیت‌تر از عامل محیطی است، عامل انسانی نام دارد! از مهم‌ترین عوامل انسانی می‌توان بهره‌برداری بیش از حد از سفره‌های آب زیرزمینی و بیلان منفی آب دشت‌ها و در نتیجه افت سطح سفره یا شور شدن آب‌های‌ زیرزمینی، آلودگی آب‌های زیرزمینی از طریق پساب‌های صنعتی، شهری و کشاوزری، شخم در جهت شیب و برداشت غیر اصولی از معادن سطحی را نام برد!

به گفته‌ی محمد خسروشاهی، دولت می‌تواند از طریق اشتغال‌زایی برای روستاییان موجب شود که همه‌ی آن‌ها مجبور نشوند تنها به کشاورزی و دامداری رو بیاورند! راه‌کار دیگر صرفه‌‌جویی و استفاده از آن دسته از سیستم‌های آبیاری است که کارایی آب را بیشتر می‌کند. باید به جای افزایش سطح کشت، تولید را در واحد سطح بالا برده و راندمان تولید محصولات را افزایش داد! اگر مردم خودشان به آن آگاهی برسند که اگر به طور مثال این‌جا یک اقدامی می‌کنند که منجر به فرسایش خاک می‌شود، این کار را نباید بکنند، این خودش عاملی می‌شود در جهت مهار بیابان‌زایی. ولی متاسفانه یک سری کمبودهایی هست، مسایل اقتصادی هست که شاید خیلی به این مسایل در ایران توجه نمی‌شود و مردم هم به آن درجه از آگاهی نرسید‌ه‌اند که در این زمینه باید فرهنگ روستاییان و مردم را به طور کلی از طریق رسانه‌های شنیداری، دیداری و مکتوب بالاتر برد ضمن این‌که قانون را هم باید دقیقن و به درستی در مورد هر کسی اعمال کرد!

فریبا والیات

زیر نویس:

- یکی از روش‌هایی که در جمهوری خلق چین برای مبارزه با بیابان‌زایی اجرا شد ايجاد يك “ديوار سبز” ۷۰۰‬ كيلومتري بود. اين دیوار سبز شامل درخت و علفزارهای محصور در آن‌هاست كه تا سال ۲۰۱۰‬ از استان‌های مغولستان داخلی، هبی و شانكسی خواهد گذشت. در اجرای اين طرح، دولت يك روستای كامل ۴۷۸‬ خانواری را جابه‌جا كرد تا ديوار سبز حایل بتواند از مسير آن بگذرد. اهالی روستایی كه در مسير ديوار سبز بود، به روستای جدیدی در ۲۰‬ كیلومتری جنوب روستای‌شان منتقل شدند و در آن‌جا خانه مسكونی، یك چاه آب، یك توالت همگانی در اختیارشان گذاشته شد بعلاوه نفری ‪۲/۵‬مو (يا ۰/۴‬ جريب زمين) و یك انبار براي ذخيره محصولات. آن‌ها هم‌چنان مالكيت ۱۰/۵‬مو زمين در روستای قديمی خود را دارند و به درختانی كه اكنون در آن‌جا كاشته شده، رسيدگی می‌كنند. در سال ۲۰۰۰‬ چراي بيش از حد، جنگل زدایی، فرسايش باد و خشكسالی باعث شده بود كه ۹۰‬ درصد اين قصبه تحت تاثير بيابانزایی قرار گيرد. اما از آن زمان به بعد، ۲/۶۳‬ ميليون اصله درخت در اين منطقه كاشته شده، كشاورزان ملزم شده‌اند كه بجای گندم، علف توليد كنند و در مناطقی كه بيشترين آسيب را ديده‌اند، چرای دام به كلی ممنوع شده‌است.

از سال ۲۰۰۶ در برخی از ایالت‌های آلمان قانون اخذ شهریه تصویب شد! قانونی که بسیاری از دانشجویان به‌ویژه دانشجویان خارجی را مجبور کرد وقت بیشتری را صرف کار کردن و پول در‌آوردن کنند. نتیجه از همان آغاز روشن بود، افت تحصیلی و خستگی مفرط. هم‌زمان با تصویب این قانون بحث بر سر درست ویا نادرست بودن این قانون بالا گرفت و حال با گذشت دو سال ازاین ماجرا، ایالت Hessen، خیال دانشجویان خود را از پرداخت شهریه راحت کرده است!

اعتراض به تصویب قانون شهریه در اشتوتگارت

قانون اخذ شهریه که با روی کار آمدن حزب دمکرات مسیحی آلمان به تصویب رسید، با اعتراض‌های گسترده‌ی دانشجویان روبرو شد. سه حزب سوسیال دمکرات، سبز و چپ آلمان، شامگاه روز سه‌شنبه (سوم ژوئن)، در پارلمان ایالتی هسن، طرح حذف شهریه در دانشگاه‌های این ایالت را تصویب کردند. دو حزب دمکرات مسیحی و حزب دمکرات‌های آزاد (لیبرال‌ها)، با تصویب این طرح مخالفت کردند. قرار است این قانون با آغاز ترم زمستانی به اجرا درآید، البته به شرطی که رولاند کوخ (نخست‌وزیر ایالت هسن از حزب دموکرات مسیحی) در مانع‌تراشی بر سر آن موفق نشود.

بنا بر قانون جدید، دانشجویانی هم که مدت زمان تحصیل آن‌ها بیشتر از حد معمول طول کشیده است معاف از پرداخت شهریه‌اند. دو حزب دمکرات مسیحی و لیبرال با تصویب این طرح مخالفت کردند. آن‌ها با پیشنهاد طرحی خواستار “مشارکت متناسب این دانشجویان در پرداخت شهریه” خود بودند، اما این‌بار نیز پیروزی از آن آنان نبود.

معصومه hr

جمهوری خلق چین در تلاش است، بر پاره‌ای از مشکلات زیست‌محیطی خود چیره شود. شهرهای بزرگ چین سال‌ها است که در رده‌ی آلوده‌ترین شهرهای جهان قرار دارند! نه تنها به‌خاطر هوای ناپاک و کیفیت آب‌شان، بل‌که به‌دلیل انبوه زباله‌هایی که در اطراف شهرها پشته‌های متعدد و منظره‌ی ناپسندی به وجود ‌آورده است! دولت چین اینک در تلاش است با اجرای مقررات جدید، از حجم زباله‌های شهری بکاهد.

از اول ماه ژوئن مقررات جدید در مورد استفاده از کیسه‌های پلاستیکی در چین به اجرا در آمده است. طبق این مقررات از این تاریخ به بعد تنها استفاده از پلاستیک‌هایی مجاز خواهد بود که قطرشان بیشتر از بیست و پنج‌هزارم میلی‌متر باشد. هم‌چنین کیسه‌های پلاستیکی مجاز در ‌آینده به‌جای این‌که به صورت رایگان در اختیار خریداران فروشگا‌ه‌ها قرار بگیرد، فروخته خواهند شد. در صورتی که صاحبان فروشگاه‌ها مقررات جدید را زیر پا بگذارند، باید جریمه‌ی نقدی معادل ۹۳۰ یورو به دولت بپردازند.

بنا بر آمار کمیسیون توسعه‌ی چین، از هر دو شهروند چینی، یک نفر کیسه‌ی پلاستیکی مصرف می‌کند. کیسه‌های پلاستیکی ۵ درصد از زباله‌ی روزانه‌ی شهری را تشکیل می‌دهد. یکی از خریداران فروشگاهی در پکن، می‌گوید، مقررات جدید تنها قدم اول است و برای از میان برداشتن این مشکل باید مقررات دیگر نیز وضع گردد: «مقررات جدید برای محیط زیست خوب است. اما یک مشکل دیگر هم وجود دارد. کالاهای سوپرمارکت‌ها در پلاستیک بسته‌بندی شده‌‌اند، این را هم باید بیرون بیاندازیم! باید عاد‌ت‌های‌مان را تغییر دهیم. تنها در این صورت است که سبز رفتار کرده‌ایم و محیط زیست را پاکیزه نگاه داشته‌ایم.»

دویچه وله 02.06.2008
آسترید فری‌آیزن (Astrid Freieisen) از پکن - فریبا والیات

کشاورزان و دام‌داران آلمان از خود سرسختی نشان می‌دهند و حاضرند پس از یک هفته، هنوز هم شیر گاوهای خود را دور بریزند، اما به قیمتی که به نظر آنان ناعادلانه می‌آید نه‌فروشند! گر چه اتحادیه صنعت شیر روز یکشنبه (اول ژوئن) پای میز مذاکره نشست اما حاضر نشد خوا‌ست کشاورزان و دام‌داران معترض را برآورده کند! اکنون اتحادیه‌ی دامداران ناچار است با اتحادیه خرده‌فروشان به مذاکره بنشیند. اتحادیه خرده‌فروشان اما از پیش اعلام کرده است که حاضر نیست قیمت شیر را افزایش دهد!

کشاورزان و دام‌داران تا روز ۲۱ آوریل سال جاری برای هر کیلوگرم شیر گاو حداقل ۴۰ سنت دریافت می‌کردند. در این تاریخ کارخانه‌داران و تاجران تصمیم گرفتند، با وجود افزایش شدید قیمت نفت و کالاهای مورد نیاز کشاورزان، قیمت خرید شیر را کاهش دهند! از آن به بعد، قیمت شیر مرتب پایین آمد، طوری که قیمت هرکیلوگرم شیر تا آخر ماه مه بین ۲۵ تا ۳۷ سنت نوسان داشت! به همین دلیل “اتحادیه پرورش‌دهندگان حیوانات شیر‌ده” و اتحادیه کشاورزان پس از هشدارهای متوالی تصمیم گرفتند، علیه کاهش قیمت شیر اقدام کنند!

دولت آلمان معمولا در چنین کشمکش‌‌‌هایی بی‌طرفی خود را حفظ می‌کند اما اکنون به طرفداری از کشاورزان و دام‌داران برخاسته ‌است. به همین دلیل اظهارات وزیر کشاورزی با اعتراض نمایندگان بازرگانان و کارخانه‌داران روبرو شده. هوبرتوس پلنگار (یکی از نمایندگان اتحادیه خرده‌فروشان آلمان) واضح‌تر از دیگران به وزیر کشاورزی انتقاد کرد و از او خواست در این کشمکش دخالت نکند. وی گفت، تعیین نرخ شیر «فقط و فقط به کارخانه‌های فراورده‌های شیری و کشاورزان ربط دارد … سیاست‌مداران نباید در تعیین قیمت‌ها دخالت کنند.»

فریار ap; zdf; spiegel

جنبش اعتصابی که دو هفته پیش در فرانسه آغاز شد، اکنون ماهی‌گیر ایتالیا، اسپانیا و پرتغال را نیز دربرگرفته است! آنان در برابر کمیسیون اروپا در بروکسل نیز دست به تظاهرات زدند. ماهی‌گیر از دولت‌های خود یارانه‌های بیشتری درخواست می‌کنند. در ویگو (بزرگ‌ترین بندر ماهیگیری اروپا واقع در سواحل شمال غربی اسپانیا) تجارت با ماهی تقریبن به‌طور کامل متوقف شده است. یک سخن‌گوی این بندر اعلام کرد که به عوض ۷۰ تا ۸۰ تن، تنها ۹ تن ماهی به فروش رفته است! حتا یک کشتی ماهی‌گیری نیز رهسپار آب‌ها نشده یا بار در بندر تخلیه نکرده است!

در بنادر بزرگ پرتغال نیز کشتی‌های ماهی‌گیری به دستور سندیکاها بی‌حرکت ماندند. وزیر کشاورزی و ماهی‌گیری پرتغال اعلام کرد که ماهی‌گیر این کشور در حال حاضر نیز از تسهیلات مالیاتی برای خرید سوخت برخوردارند و کمک‌های بیشتر با توجه به دشواری‌های مربوط به بودجه ممکن نیست. در ایتالیا نیز حدود دوازده هزار ماهی‌گیر در اعتصاب شرکت کردند.

اعتصاب در فرانسه آغاز شد. ماهی‌گیران این کشور، دوهفته پیش چندین بندر و ترمینال نفتی را مسدود ساختند. در بازارهای معروف پاریس، ماهی کمیاب شده است. در این میان اعلام شد که دولت فرانسه یک کمک ۳۱۰ میلیون دلاری در نظر گرفته است. دولت فرانسه هم‌چنین خواهان کمک مستقیم مالی اتحادیه‌ی اروپا برای ماهی‌گیر شده است. ولی اتحادیه‌ی اروپا به دلیل رقابت اقتصادی با این کمک مخالف است.

با این حال، کمیسیون اروپا روز پنجشنبه (۲۹ مه) اعلام کرد که حاضر است در پشتیبانی از ماهی‌گیر انعطاف بیشتری نشان دهد. در اعلامیه‌ای گفته شد که این کمیسیون اوضاع را به دقت زیر نظر دارد تا در صورت لزوم واکنش نشان دهد. هم‌زمان کمیسر ماهیگیری اتحادیه‌ی اروپا اعلام کرد که یارانه‌های بیشتر برای مواد سوختی، در دراز مدت پاسخ درستی نیست.

رادیو دویچه وله 31.05.2008

زیر نویس:

- افزایش قیمت مواد سوختی طی روزهای اخیر در پرتغال هم مانند سایر كشورهای اروپایی موجب بروز نارضایتی مردم به‌ویژه ماهی‌گیران این كشور شده است. كامیون‌داران پرتغالی نیز به نشانه اعتراض به افزایش قیمت سوخت با چراغ‌های روشن در خیابان‌های شهرهای این كشور حركت می‌نمایند، مردم پرتغال خرید سوخت از گالپ (شركت نفتی پرتغال) را بایكوت نموده‌اند.

نابودی جنگل‌ها، زیست‌گاه‌ها و مناطق ساحلی نه تنها تنوع زیستی را کاهش داده، بل‌که به زیان تعادل آب و هوایی نیز تمام شده است! به همین دلیل است که حفاظت از مناطقی از جهان که در خطر نابودی‌اند، امروزه به ضرورتی تبدیل گشته است! مناطق حفاظت‌شده، فقط متعلق به یک کشور یا یک ملت نیست، یک میراث جهانی است و همه‌ی ملت‌ها باید دست به دست هم بدهند، تا این ذخیره حفظ شود.

سودبرندگان هم برای حفاظت از محیط زیست به فکر افتاده‌اند! یکی از دست‌آوردهای نهمین کنفرانس سازمان ملل در زمینه‌ی حفاظت از محیط زیست، امضا‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ طرح نگه‌داشت تنوع زیستی توسط ۳۴ شرکت مشهور، همچون شرکت Faber-Castell (بزرگترین تولیدکننده‌ی نوشت‌افزار در سراسر جهان) بود. این شرکت چوب مورد نیاز برای تولید نوشت‌افزار خود را از جنگل‌های برزیل به‌دست می‌آورد. یکی از مسئولان این شرکت در مصاحبه با هنریک بوم از دویچه وله، درباره‌ی اقداماتی که برای حفاظت از تنوع گونه‌ای از یک‌سو و تضمین فعالیت‌های تجاری خود از سوی دیگر، انجام داده است می‌گوید: «در جنگل‌های برزیل مورچه‌هایی زندگی می‌کنند که برای چوب درختان مضرند. اما از طرف دیگر ما پرندگان بسیاری داریم که مورچه شکار می‌کنند. با ورود این پرندگان به منطقه، دیگر به محصولات شیمیایی برای مبارزه با مورچه‌ها نیازی نیست. این نوع مبارزه دو پی‌آمد مثبت دارد: کاهش هزینه‌های شرکت که می‌بایست صرف خرید محصولات شیمیایی شود، و جلوگیری از تآثیرات منفی این مواد بر روی منابع طبیعی.» به این ترتیب می‌توان گفت تنوع زیستی نه تنها تضمینی است برای ادامه‌ی زندگی بر روی کره‌ی زمین، بل‌که ضمانتی است برای ادامه‌ی تجارت. با اجرای چنین طرح‌هایی می‌توان امیدوار بود که سودبرندگان اصلی از تخریب محیط زیست هم، حتا برای تضمین سود خود در آینده هم که شده، در راه حفاظت از تنوع زیستی گام بردارند.

تظاهرات کودکان و فعالان محیط زیست به نفع حفاظت از جنگل‌ها و زیستبوم زمین

نهمین کنفرانس حفاظت از محیط زیست سازمان ملل ۳۰ مه به کار خود پایان داد. توافق بر سر مبارزه با “چپاول زیستی”، تنظیم آئین‌نامه‌ای برای دسترسی همه‌ی کشورها به منابع بیولوژیک و ژنتیکی و تقسیم منصفانه‌ی سود حاصل از منابع طبیعی را می‌‌توان از دست‌آوردهای نهمین کنفرانس حفاظت از محیط زیست سازمان ملل دانست. زیگمار گابریل (وزیر محیط زیست آلمان) در آخرین روز این نشست گفت: «در این نشست جامعه‌ی جهانی به تمام آن‌چه که می‌خواست برسد و می‌توانست برسد، دست یافت.» در آن کنفرانس نزدیک به ۶ هزار نماینده از ۱۹۰ کشور جهان، درباره‌ی راه‌های توقف تخریب جنگل‌ها، دریاها و به تبع آن نابودی تنوع زیستی، به بحث و تبادل نظر پرداختند.

جرج روز (کارشناس حفاظت از طبیعت از صندوق حیات وحش جهانی WWF) می‌گوید: «ما باید این ترس‌ها و نگرانی‌ها را درک کنیم. آن‌ها از آسمان نیامده‌اند، بل‌که حاصل مواردی حقیقی‌اند که تاکنون پیش ‌آمده است. در گذشته نیز بسیاری بر اثر چنین تصمیم‌هایی ‌آواره شده‌اند و به همین دلیل اکنون نیز این ترس وجود دارد.» به گفته‌ی جرج روز، بسیاری از مشکلات را نمی‌توان فرسنگ‌ها دورتر از منطقه‌ی مورد نظر حل کرد، بل‌که این مشکلات تنها به دست مردم و سازمان‌های همان منطقه و در همان مکان مورد نظر حل و فصل خواهند شد.

منبع: خبرگزاری آلمان 2008.05.30
تاگس ‌شاو، مونیکا هوگن، هنریک بوهمه، هله جپه‌سن، فریبا والیات

آیا به راستی ذخائر نفت جهان، در چشم‌انداز نزدیک، پایان خواهد یافت؟ آیا این ترس درست است؟ جوامع پیشرفته صنعتی، عمده رشد اقتصادی و رفاه امروز خود را مدیون نفت هستند که بهره برداری از آن از دهه ۶۰ میلادی به اوج رسید. اکنون، این ترس ایجاد شده که با کاهش ذخائر، عصر نفت هم سپری شود. نوسانات بهای نفت خام، با سیر صعودی ادامه دارد. سیر نزولی، دست کم در کوتاه مدت، قابل پیش‌بینی نیست. در این شرایط، ترس از پایان دوران نفت است که رشد می‌کند. جوامع صنعتی، که بخش قابل‌توجهی از پیشرفت و رفاه خود را مدیون نفت هستند، پایان نفت را، پایان عصر رفاه تلقی می‌کنند.

علت عدم بهره‌برداری از میدان‌های نفتی، به ویژه در کانادا، بخش‌هائی از آسیای مرکزی، قفقاز جنوبی و اعماق اقیانوس‌ها، سنگینی هزینه استخراج است. اما با گران شدن بهای نفت‌خام، حتا بهره‌برداری پرهزینه از این منابع نیز، می‌تواند سودآور شود. ظرف ۴۰ سال گذشته، ۴۰ درصد از ذخائر نفت جهان به مصرف رسیده است. برخی از کارشناسان معتقدند که اگر تقاضا در سطح فعلی باقی بماند، ۴۰ سال دیگر، همه چاه‌های نفت، از فوران باز می‌مانند. اما با توجه به این که مصرف هرسال حدود یک درصد بیشتر می‌شود، براساس نظر این کارشناسان، ۳۰ سال دیگر می‌توان به پایان عصر نفت رسید.

در این حال، افزایش عمومی هزینه استخراج، یک چیز را نشان می‌دهد: طلای سیاه، دیگر هیچوقت ارزان نخواهد شد! در کنار افزایش هزینه استخراج، هزینه حمل نفت نیز، روز به روز بیشتر می‌شود. با توجه به همه این زمینه‌ها، می‌توان گفت: دوران نفت، زمانی سپری خواهد شد که انرژی مورد نیاز برای استخراج یک میدان نفتی، بیش از آن شود که با نفت استخراج شده از همان میدان می‌توان تولید کرد.

منبع: خبرگزاری آلمان 30.05.2008

نمایندگان ۱۰۹ کشور جهان روز ۲۹ مه در کنفرانسی در دوبلین (پایتخت ایرلند) بر سر ممنوعیت استفاده از بمب‌های خوشه‌ای به توافق رسیدند. گفتگوها پس از این به فرجام رسید که گوردون براون (نخست‌وزیر بریتانیا) به‌رغم مقاومت سران ارتش این کشور، با ممنوعیت استفاده از بمب‌های خوشه‌ای موافقت کرد. مدافعان اصلی ممنوعیت جامع استفاده از این بمب‌ها کشورهای در حال توسعه بودند، در حالی‌که مهم‌ترین تولید‌کنندگان و استفاده‌کنندگان بمب‌های خوشه‌ای (یعنی آمریکا، روسیه، اسراییل، چین، هند و پاکستان) در کنفرانس حضور نداشتند!

تظاهرات به نفع ممنوعیت استفاده از بمب‌های خوشه‌ای در محل کنفرانس در دوبلین

سازمان‌های غیر دولتی یا «NGO»ها که به عنوان ناظر در کنفرانس دوبلین حضور داشتند، در مجموع نسبت به نتایج نشست ابراز خوشنودی کرد‌ه‌اند. سیمون کان‌‌‌وی (از سازمان «اقدام علیه مین‌های زمینی») توافق‌های به دست آمده را جامع ارزیابی کرده است: «این تفاهم‌نامه، تفاهم‌نامه‌ای جامع است. طبق این تفاهم‌نامه، استفاده، گسترش، تولید و انبار کردن بمب‌های خوشه‌ای ممنوع شده است. این بدان معناست که آمریکا باید بمب‌های خوشه‌ای خود را از انبارهایش در بریتانیا خارج کند، آن هم طی مدت‌زمانی که فعلن تعیین نشده، ولی شاید هشت سال اعلام شود. اما در هر صورت بریتانیا به عنوان امضاکننده‌ی این تفاهم‌نامه باید در این مدت ذخایر بمب‌های خوشه‌ای خود را نابود سازد». آلمان نیز موظف به اجرای مفاد این قرارداد است و باید تمامی ذخایر بمب‌های خوشه‌ای خود را منهدم کند.

مخالفان استفاده از بمب‌های خوشه‌ای ابراز امیدواری کرده‌اند که قرارداد دوبلین موجب اعمال فشار بر کشورهایی شود که با مفاد آن مخالفند. تا در آینده این کشورها نیز به قرارداد پیوسته و از استفاده از این بمب‌ها صرف‌نظر کنند.

رادیو دویچه‌وله 29.05.2008
رالف بورچارد